woensdag 7 december 2011

De Poolse Sinterklaas: wie kent hem niet?

Niet alleen in Nederland wordt het Sinterklaasfeest gevierd. Ook in Polen kunnen ze er wat van, al gaat het er daar wel heel anders aan toe dan bij ons. Hier kennen ze geen pakjesboot, hebben ze geen Zwarte Pieten en komt Sint Nicolaas helemaal niet uit Spanje, maar uit de stad Myra in Turkije. De feestdag in December gaat in Polen veel meer om de heilige bisschop, de Goedheiligman die bekend staat om zijn gulle giften aan de minder bedeelden, dan om de viering die we in Nederland kennen.

Ook schrijven ze geen gedichten en maken ze geen surprises voor elkaar. Wel doen ze kadootjes in de schoenen van kinderen, mits er een schoorsteen is. Aangezien veel Polen in een flat wonen en dus geen schoorsteen hebben, worden hier de kadootjes onder het kussen verstopt. Pakjesavond is ook niet aan de orde in Polen, aangezien het feest hier gevierd wordt overdag op 6 december.

Pepernoten en chocoladeletters kennen ze niet hier, maar bij de supermarkt kun je wel chocolademunten kopen. Al zijn dit dan geen echte Poolse choco-Złoty's maar Duitse euro's. Dit zal te maken hebben met het feit dat het een Duitse supermarkt van het goedkope segment is. Opvallend is ook dat de roe hier veel populairder is dan in Nederland. Veel kinderen krijgen standaard een roe onder hun kussen, met daarbij het dreigement dat als ze hun gedrag niet verbeteren, ze het jaar erop een nog veel grotere roe zullen ontvangen.


Op Radio 1 sprak ik over het Poolse Sinterklaasfeest Święty Mikołai in de nacht van dinsdag op woensdag bij WNL:


 

vrijdag 2 december 2011

Angst voor Poolse hooligans op EK 2012


woensdag 16 november 2011

Traangas en een knuffel van een nationalist

Mars der Patriotten, Wrocław, Polen

Toen ik nog een klein alto-meisje was, heb ik eens meegelopen in een protestmars. Ik geloof dat het tegen het verrijken van uranium was, maar helemaal zeker weet ik het niet. Op dat moment wist ik ook niet precies waar we tegen demonstreerden, maar toch liep ik mee. Vrij kansloos, maar ja, ik was 13, wat kun je verwachten? In de twaalf jaren die daarna volgden heb ik nooit meer in een mars meegelopen en ook was ik er nooit aanwezig als journalist. Ik heb die ervaring nu wel gehad, en flink ook, bij de Mars der Patriotten op de Poolse  Onafhankelijkheidsdag op 11 november.

Elk jaar op deze dag worden op verschillende plekken in het land marsen gelopen. In de hoofdstad Warschau is vanzelfsprekend de grootste mars, maar ook in mijn stad Wrocław kwamen zo'n tweeduizend mensen in beweging om te laten zien dat ze echte Polen zijn die alles over hebben voor hun land. Het zijn niet alleen patriotten die meelopen in de mars, ook nationalisten, fascisten en hooligans grijpen deze gelegenheid aan om hun mening te ventileren door luidkeels nationalistische leuzen te schreeuwen. Gecombineerd met fakkels en vuurwerkbommen wordt een behoorlijk agressieve en onvriendelijke sfeer gecreëerd. Omdat er ook een tegen-demonstratie georganiseerd werd is er een extreem grote politiemacht aanwezig om te proberen de twee kampen van elkaar gescheiden te houden.

Op Rynek, het marktplein, begon de mars vrij rustig. Men liep een paar rondjes over het plein, schreeuwde het één en ander, stak wat fakkels aan en keek boos richting fotografen en journalisten. Hierna toog de massa door de andere straten van het centrum, er werden wat vuurwerkbommen afgestoken en er werd nog veel meer geschreeuwd. Toen kwam de groep in de buurt van de anti-fascisten en dat zorgde voor een explosieve sfeer. Ik zag dat er bussen vol ME'ers werden opengetrokken en besloot achter ze aan te lopen om te zien wat er zou gaan gebeuren. Opeens stond ik precies tussen de opgefokte nationalisten en de politie in. Geen goede plek, dus ik besloot richting de rest van de fotografen/journalisten te gaan, maar helaas, op de bankjes waar zij stonden was absoluut geen plek meer voor mij.



Er zat niks anders op dan in de menigte te blijven en mijn camera maar even weg te stoppen in de mouw van mijn jas, want echt dol op journalisten zijn die patriotten nou ook weer niet. Ik trok mijn capuchon nog wat verder over mijn hoofd en mijn sjaal over mijn gezicht om goed op te gaan in de massa. Er werden fakkels gegooid naar de tegen-demonstranten en naar de politie. Op het moment dat een man voor mij besloot een vuilnisbak op te tillen en naar de politie te gooien brak de hel los. De politie kwam onze kant op als één geheel van schilden. De mannen om mij heen besloten dit moment aan te grijpen om als een malle richting politie te rennen en ik kon niks anders doen dan met de massa mee te bewegen en alles op alles te zetten om niet te vallen.

Gelukkig bleef ik overeind en ik heb zelfs nog wat patriotten van de grond geraapt zodat ze niet vertrapt zouden worden. Op dat moment voelde ik ineens nattigheid in mijn gezicht en een scherpe smaak in mijn mond: traangas! Direct trok ik mijn sjaal verder over mijn hoofd zodat alleen mijn ogen nog te zien waren. De menigte bewoog zich naar achter, de eerste linie van patriotten lag op de grond te kermen van de pijn. Kort hierna was de rust weer teruggekeerd en ging de mars verder, naar de andere kant van het centrum. Ik besloot nog even een stukje mee te lopen om te kijken hoe het daar verder ging, met mijn linkeroog half dichtgeknepen en het gevoel alsof ik een liter wasabi in mijn mond had gekregen.

Eigenlijk wilde ik ook graag bij de tegen-demonstranten kijken, om zo een beter beeld te krijgen van wie daar nu allemaal bij betrokken waren, maar door de grote politiemacht was ik gedoemd bij het kamp der nationalisten te blijven. Omdat het centrum afgezet was voor de mars, kon ik nog niet naar mijn tramhalte gaan, dus besloot ik even Twitter en Facebook te updaten op een bankje vlakbij het eindpunt van de mars. Na een paar minuten kwam er een Pool naar me toe die vroeg waar ik vandaan kwam. Ik zei dat ik uit Nederland kwam, hij keek verrast en besloot me uitgebreid te omhelzen. Waarom is me nog steeds een raadsel, wellicht dacht hij dat ik speciaal vanuit Nederland was gekomen om mee te lopen in deze Mars der Patriotten. Ik weet het echt niet, maar in ieder geval heb ik weer nieuwe ervaringen opgedaan in Polen. Ik weet nu hoe het is om met traangas te bespoten te worden en hoe het voelt om geknuffeld te worden door een nationalist.

Bekijk mijn video van de Mars der Patriotten:



Check the English blog about March of the Patriots here

Mijn eerste Poolse Onafhankelijkheidsdag

Voor veel Nederlanders is 11 november een belangrijke dag waar een groot deel van het jaar naar uit wordt gekeken. Die dag wordt Prins Carnaval benoemd en omdat het ook nog eens Sint Maarten is, gaan er  door het hele land kindertjes langs de deuren om te bedelen voor snoep. Waar ze overigens wel een liedje voor moeten zingen, iets met 'de koeien hebben staarten'. Een vreemde tekst vind ik, want naar mijn idee hebben alle koeien staarten, ook als het geen Sint Maarten is. 

Voor mij heeft die datum nooit veel betekend: ik vier geen carnaval en ben ook nooit langs deuren gegaan met een lampion in de hoop dat men mij snoep zou geven in plaats van mandarijntjes. Nu ik in Polen woon heeft deze datum ineens een hele andere betekenis gekregen. Het is hier op de elfde van de elfde naast Sint Maarten en de start van het carnavalsseizoen namelijk ook Onafhankelijkheidsdag. Elke Pool die niet in het toerisme, bij de hulpdiensten of in de horeca werkt is vrij op die dag en de meeste winkels zijn dan ook gesloten. 

Men viert op deze dag dat Polen, na 123 jaren van bezetting door Rusland, Oostenrijk-Hongarije en Pruisen, op 11 november 1918 de Tweede Poolse Republiek oprichtte. De Eerste Wereldoorlog was net afgelopen en Polen was eindelijk vrij. Lang duurde deze vrijheid echter niet want de Tweede Wereldoorlog stond alweer op de stoep, met voor Polen dramatische gevolgen. Toen deze oorlog eindelijk voorbij was en de Nederlanders hun vrijheid weer terug kregen, stond Polen een hele andere toekomst te wachten: het land werd onderdeel van het Oostblok totdat ze in 1989 door arbeidersprotesten vrije verkiezingen hadden gerealiseerd. Vanaf dit moment werd opnieuw elk jaar op 11 november Onafhankelijkheidsdag gevierd.

De viering bestaat uit verschillende optochten door de steden, met militaire parades, verkleedde kinderen en ook de motormuizen van de Harley Davidson club ontbreken niet. Naast deze optochten en bijeenkomsten wordt ook elk jaar de Mars der Patriotten gelopen. De grootste mars wordt gelopen in de Poolse hoofdstad Warschau, maar ook in mijn woonplaats Wroclaw kwamen zo'n tweeduizend patriotten en nationalisten de straten op om hun liefde voor het vaderland te tonen. De vrolijke sfeer die de hele dag in de stad hing was in één klap verdwenen door de patriotten met hun fakkels, vuurwerk, spandoeken en nationalistische leuzen, waarover later meer op dit blog. 



Click here for my English blog about Independence Day in Wrocław, Poland

woensdag 26 oktober 2011

Piepen in de Poolse trein



Enkele weken geleden ging ik samen met Bartek met de trein van Wroclaw naar Poznan. Aangezien hij de skill bezit om binnen een paar minuten te slapen op welke plek dan ook, had ik tijd te over om het één en ander op te schrijven en te filmen:


Hobbelend baant de trein zich een weg door het Poolse herfstlandschap, met uitgestrekte berkenbossen en velden, verlaten gebouwen, droge akkers en hier en daar een rivier. Zo af en toe stoppen we bij een kleine verhoging langs het spoor met soms een aantal stoeltjes. Volgens het bord is het een station en er stappen ook mensen in en uit, maar eigenlijk mag het geen naam hebben. Waar in Nederland de treinen niet meer rijden zo gauw er blaadjes op het spoor liggen of als er een bermbrand is, wordt hier juist pal naast de spoorlijn een fikkie gestookt. Een aantal spoormedewerkers heeft alle blaadjes bij elkaar geraapt en deze worden in het vuur gegooid. 

dinsdag 25 oktober 2011

Frikandellen in de broekzak



Na urenlange gesprekken met huisgenootjes en voldoende wijn kwamen we ineens op het onderwerp wat ik zou missen als ik echt in Polen zou wonen. Dus niet vrienden en familie, maar welke producten uit Nederland. Lang hoefde ik hier niet over na te denken: Nederlands brood, pindakaas, frikandellen en bitterballen. Van die vier dingen weet ik zeker dat ik af en toe ineens wakker wordt met een onverzadigbare drang naar datgene dat in Polen echt niet te verkrijgen is in de supermarkt.

maandag 24 oktober 2011

Para-Parasol: de Revolutie


Elke dag een uur besteden aan het leren van elkaars taal vanaf het moment dat ik in Polen woon, dat is althans Bartek en mijn plan. Hij gaat dus Nederlands leren en ik neem, hoe verrassend ook, het Pools voor mijn rekening. We zullen voornamelijk vanuit het Engels gaan leren, zodat we elkaar ook kunnen helpen tijdens het studeren. Voorlopig heb ik nog een flinke voorsprong op Bartek, maar ik ben bang dat hij het Nederlands veel sneller onder de knie krijgt dan ik de Poolse taal. 

Zijn voordeel is dat hij al Engels beheerst en ook een behoorlijke kennis heeft van de Duitse taal. En ja, Nederlands heeft daar nou eenmaal veel van weg, of we het nou leuk vinden of niet. Het Pools heeft dat helaas veel minder. Gelukkig zijn er wel veel leenwoorden uit het Engels, Duits, Frans en Latijn, zodat ik mijn opgedane kennis toch nog kan gebruiken, maar de Polen maken van elk woord hun eigen Poolse versie, zodat het toch allemaal net weer iets anders wordt.

vrijdag 21 oktober 2011

Het is 'maar' 1000 kilometer

Avondspits in onze wijk
De drie weken zitten er alweer op en gingen veel te snel voorbij. Omdat ik ook nog eens een week ziek in bed heb gelegen, heb ik veel minder kunnen doen dan dat ik eigenlijk van plan was. Toch ben ik erg blij met de tijd die ik in Polen heb doorgebracht. Het voelde zo goed om in Wrocław te zijn en elke ochtend wakker te worden naast Bartek, als hij geen nachtdienst had in het hostel natuurlijk. Ook het appartement waar hij sinds kort woont met twee studiegenootjes, voelde voor mij al behoorlijk als thuis. Zelfs toen ik met hoge koorts alleen in het huis zat, voelde ik me zo op mijn gemak dat ik op dat moment de knoop heb doorgehakt: ik ga hier wonen en wel zo snel mogelijk. Even zoeken op de website van WizzAir en de beste vlucht was snel gevonden: op 7 november vlieg ik voor € 0,99 terug naar Wrocław. Een enkele reis Polen dus.

Voorlopig even niet op Radio 1




De verkiezingen zijn voorbij in Polen dus deze week was het tijd voor een meer luchtiger onderwerp bij WNL, in de vroege ochtend op Radio 1. Ik sprak met Ingelou Stol en Kamran Ullah over de talententjachten op de Poolse televisie, zoals The Voice of Poland en Mam Talent. Het is duidelijk dat ik geen fan ben van de Got Talent-reeks en dat ik die ook niet volg, terwijl The Voice mij wel kan boeien. Zo zeg ik in de uitzending dat a.s. weekend de finale zal zijn van Mam Talent.

Dit is echter niet zo, de show is nog maar net voorbij de auditierondes, kwam ik de dag na de radioshow achter. Ik ben er ingeluisd door Google Translate, die mij deed denken dat de halve finales net geweest waren. Een extra reden dus om vaart te zetten achter het leren van de Poolse taal, zodat ik de vertaaldienst van Google niet meer nodig heb en de Poolse media gewoon rechtstreeks kan volgen.

Omdat ik terug ben in Nederland zal ik de komende weken niet te horen zijn als Polen-correspondent, maar vanaf november ben ik -als het goed is- weer helemaal terug! 

De coaches van The Voice Of Poland

woensdag 12 oktober 2011

Met hoge koorts op Radio 1


Als radio-correspondent mocht ik gisternacht opnieuw praten over de verkiezingen in Polen bij Nog Steeds Wakker van omroep WNL op Radio 1. Helaas zat ik om 2:15 met flinke koorts in de keuken in Wroclaw, met behoorlijk wat medicijnen op. Daarom ben ik in het fragment af en toe wat warrig en lacherig, maar het is uiteindelijk wel gelukt om er een enigszins fatsoenlijk gesprek van te maken.

maandag 10 oktober 2011

Geef je schoonmoeder een mep


Opzitten en pootjes geven. Dat was wat ik verwachtte van het afgelopen weekend. Ik zou voor het eerst de familie van Bartek, mijn Poolse vriend, gaan ontmoeten. Normaal is het al vrij eng om voor het eerst aan je schoonfamilie voorgesteld te worden. Je hersenen draaien overuren met vragen als: 'Vinden ze me wel goed genoeg voor hun zoon? Zeg ik geen stomme dingen en gedraag ik me netjes genoeg?' Al deze vragen spookten nu ook door mijn hoofd, maar die vielen in het niet bij het vraagstuk: 'Hoe gaan we met elkaar communiceren?'

Ik wist dat zijn ouders zo goed als geen Engels konden en zoals bekend is mijn Pools ook nog niet zo goed dat ik echt gesprekken kan voeren. Dit had ik nog nooit eerder meegemaakt, ik ga er meestal vanuit dat ik met mijn vlotte babbel en naar mijn idee leuke grapjes wel een goede indruk kan maken. In het Nederlands ben ik volgens mij een leuke schoondochter, maar hoe zou dat zijn in het steenkolen-Pools, Engels, Frans en Duits?

Vuurdoop als correspondent bij WNL


 Radio 1 WNL 5 oktober 2011 by gwenseltje

Vorige week in de nacht van dinsdag op woensdag beleefde ik mijn debuut als Polen-correspondent op Radio 1. In het programma Nog Steeds Wakker Nederland van omroep WNL praatte ik over de rellen na het kampioenschap Speedway in Zielona Góra en over de parlementsverkiezingen. Morgennacht zal ik weer te horen zijn tussen 2:00 en 4:00 in de nacht.

Gedenkplek in Zielona Góra voor omgekomen Speedway fan

zondag 9 oktober 2011

Polen loopt niet warm voor verkiezingen

De Polen hebben zondag een nieuw parlement gekozen. Althans, bijna de helft van de Poolse bevolking heeft dat gedaan. Een opvallend lage opkomst van slechts 47,7% van de bevolking ging naar de stembus.Voor ons Nederlanders is dit een bizar laag percentage, maar in Polen is het niet eens zo bijzonder. Er lijkt weinig vertrouwen te zijn in de politieke leiders en voornamelijk jonge Polen vinden het niet de moeite waard om te stemmen: 'Het maakt geen verschil, de politieke varkens doen toch wat ze zelf willen. Bovendien is er geen enkele partij waar wij ons echt door aangesproken voelen.'

De komende vier jaren zal het land opnieuw worden geleid door Burgerplatform van Premier Tusk (PO) die in de laatste exit-polls op 39,6% staan. Naar alle waarschijnlijkheid zullen zij wederom gaan samenwerken met de PSL, de Volkspartij, soms ook Boerenpartij genoemd, die 8,2% van de stemmen behaalde. De politieke tegenhangers van de huidige coalitie PiS, oftewel Recht & Rechtvaardigheid behaalden 30,1% van de stemmen. De linkse partij SLD leverde flink wat zetels in en staat voorlopig op een schamele 7,7%.

Opvallend in deze verkiezingsuitslag is de opkomst van Groep Palikot, opgericht door Janusz Palikot die zich eerder afsplitste van Burgerplatform. Hij behaalde 10,1% van de stemmen volgens de laatste exit-polls. Zijn partij staat bekend als een seculiere partij, die open staat voor gelijke rechten voor homo's en een meer open houding tegenover abortus. Onderwerpen die absoluut niet op het programma staan van het merendeel van de partijen. Ondanks het hoge percentage zijn er veel Polen die sterke twijfels hebben over Palikot en zijn partij. Door sommigen wordt gedacht dat zijn partijleden niet genoeg ervaring hebben en dat zijn verkiezingsprogramma zo is samengesteld dat ze veel stemmen krijgen, maar dat ze hun partijpunten nooit ten uitvoering zullen gaan brengen.

De komende dagen zal duidelijk worden wat de exacte verkiezingsuitslagen zijn en hoe de regering wordt samengesteld. In ieder geval zal voor elke politicus duidelijk zijn dat het vertrouwen in de politiek dramatisch is, maar of hier in de nabije toekomst iets in zal veranderen is nog maar de vraag.
Published with Blogger-droid v1.7.4

donderdag 29 september 2011

"Donderdag. Veel donderdag!"

Om me heen zitten vier Poolse mannen die druk met elkaar in gesprek zijn. Iets moet snel, begrijp ik, en donderdag. Veel donderdag! En de man die naast me zit wil iets, niet van mij, maar hij wil gewoon iets. Wat hij wil is me ook niet bekend en eigenlijk maakt het me ook niet zo veel uit, als ik heel eerlijk ben. Ik ben namelijk al heel tevreden dat ik deze woorden uit het gesprek kon halen. Ergens ga ik er vanuit dat hij graag wil dat het vertraagde vliegtuig snel vertrekt, zodat ze niet pas op donderdag in Polen arriveren.

Ook heb ik zojuist mijn eerste 'Poolse gesprek' gevoerd met mijn buurman. Mijn rugzak was te groot om onder de stoel te passen dus deed hij hem voor mij in het bagagerek en mijn reactie was: "Dzięki!" De man keek me verbaasd aan en zei, naar vrije interpretatie: "Oh spreek je wel Pools?" Heel internationaal zei ik: "Mwoah..." Buurman: "Trochę?" Ik: "Tak! Trochę!" Dat was het: een beetje! Hoe kon ik dat nou vergeten?

Overigens begrijp ik ondertussen wel heel goed waarom je zo weinig handbagage mee mag nemen bij Wizz Air. Er simpelweg geen ruimte voor grote tassen en koffers. Ik zit zelfs, met mijn luttele 1 meter 75, volledig klem met mijn knieën tegen de stoel voor me. Er is dan wel weer een vrije plaats naast me, dus in de breedte heb ik alle ruimte. Deze lege stoel zou ook verklaard kunnen worden door het feit dat mijn buurman vanzelfsprekend mijn vorige blog heeft gelezen en absoluut niet wil dat ik zijn hand vast pak tijdens de landing. Heel verstandig hoor, buurman, maar ook een trochę raar!

Published with Blogger-droid v1.7.4

woensdag 28 september 2011

Vliegangst en bagagefobia

Deze zonovergoten dag lijkt een goed startsein te zijn voor de komende 20 dagen. Ik zit in de trein op weg naar Eindhoven Airport, waar een vliegtuig staat te wachten om mij, en nog wat anderen, naar Wroclaw in Polen te brengen. Nooit eerder heb ik alleen gevlogen en ook ben ik nooit eerder op het Brabantse vliegveld geweest. Het enige dat ik ervan weet is dat er anderhalve maand geleden een Pool is neergeschoten door de marechaussee. Blijkbaar kwam hij verward over en zwaaiden met een mes. Ja, dat moet je ook niet doen, hè? Vooral niet op een luchthaven. Dat vindt de marechaussee niet leuk!

Voor een variant op deze gebeurtenis ben ik niet zo bang, maar het idee dat ik alleen ga vliegen beangstigt me wel een beetje. Ik ben vooral bang dat mijn mede-passagiers het niet heel erg zullen waarderen als ik ze in hun handen knijp tijdens het opstijgen en opnieuw tijdens de landing. Nog iets minder dan drie uur en dan weet ik of ik geschikt ben voor een 'solo-vlucht'.

Materiële zaken zijn eigenlijk mijn eerste zorg. Volgens mij heb ik veel te veel handbagage bij me. Al hoor ik om me heen dat de regels vrij soepel zijn en ik me niet zo druk moet maken, toch hen ik mijn twijfels. Overal staat aangegeven dat je maar één stuks handbagage mee mag nemen en ik heb een rolkoffertje EN een laptop rugzak bij me...

Hopelijk werkt mijn gave om lief te lachen in combinatie met het zomerse weer wel in mijn voordeel. In ieder geval heb ik twee uur om in te checken en te boarden. Zolang ik maar niet uit verveling met een mes ga lopen zwaaien komt alles vast goed!


Published with Blogger-droid v1.7.4

Vliegangst en bagagefobia


Voor een variant op deze gebeurtenis ben ik niet zo bang, maar het idee dat ik alleen ga vliegen beangstigt me wel een beetje. Ik ben vooral bang dat mijn mede-passagiers het niet heel erg zullen waarderen als ik ze in hun handen knijp tijdens het opstijgen en opnieuw tijdens de landing. Nog iets minder dan drie uur en dan weet ik of ik geschikt ben voor een 'solo-vlucht'.

Materiële zaken zijn eigenlijk mijn eerste zorg. Volgens mij heb ik veel te veel handbagage bij me. Al hoor ik om me heen dat de regels vrij soepel zijn en ik me niet zo druk moet maken, toch hen ik mijn twijfels. Overal staat aangegeven dat je maar één stuks handbagage mee mag nemen en ik heb een rolkoffertje EN een laptop rugzak bij me...

Hopelijk werkt mijn gave om lief te lachen in combinatie met het zomerse weer wel in mijn voordeel. In ieder geval heb ik twee uur om in te checken en te boarden. Zolang ik maar niet uit verveling met een mes ga lopen zwaaien komt alles vast goed!'>Deze zonovergoten dag lijkt een goed startsein te


Published with Blogger-droid v1.7.4

dinsdag 27 september 2011

Lost in Translation: Gezellig

In elke taal komen woorden voor die niet goed te vertalen zijn. Zo gebruiken we in het Nederlands vaak het woord 'gezellig'. Dit woord kan op een heleboel manieren gebruikt worden in onze taal, maar er is eigenlijk geen goede vertaling voor te vinden.. Het woord 'gezellig' gaat vaak over het samen zijn met anderen, als in 'gezellig even een terrasje pakken.' Ook kan het gebruikt worden om bijvoorbeeld een sfeer in een ruimte te beschrijven: 'Wat heb je die kamer gezellig ingericht, zeg!' Het Engelse woord 'cozy' slaat vooral op de laatste uitleg en dekt daarom de lading niet volledig. Ook in andere talen is het bijna niet mogelijk een geschikte vertaling te vinden. 

Het Deense woord 'Hyggelig' schijnt er nog het dichtst bij in de buurt te komen, maar ja, wat heb ik aan een Deens woord als ik me voortaan moet redden met een mengeling van Nederlands, Engels, Duits en Pools? Ik gebruik het woord 'gezellig' zeer regelmatig en kom er nu al achter dat ik het best vervelend vind dat daar geen goede vertaling voor is in het Engels. Nu zeg ik meestal 'nice' maar ik vind dat toch wat laf klinken. Als ik bijvoorbeeld hoor dat mijn vriend heeft afgesproken met vrienden dan wil ik zeggen: 'Ooh, gezellig!' maar aangezien hij toch echt nog geen Nederlands kan wordt het een matige 'Ooh, nice!' dat naar mijn idee een beetje klinkt als: 'ooh, leuk voor je joh...' 

Waarschijnlijk ga ik dit soort vertaalproblemen de komende drie weken zeer vaak meemaken en ik ben benieuwd hoe ik er mee omga. Is het frustrerend of juist uitdagend? Het lijkt me vooral lastig als ik in gezelschap ben van enkel Poolse mensen die wel Engels kunnen, maar dat niet continu willen spreken alleen maar omdat ik erbij ben. Of als ik thuis ben bij mensen die alleen maar Pools spreken, zoals de ouders van mijn vriend. Dat lijkt me een behoorlijk bizarre ervaring en de zenuwen gieren nu al door mijn keel als ik er aan denk. Ik zie mezelf daar al zitten aan een tafel vol Poolse culinaire hoogstandjes, volledig lost in translation. En het enige dat ik kan doen is vriendelijk glimlachen en denken: "Wat gezellig, hè?"


zaterdag 24 september 2011

The Voice of Holland & Poland

Opnieuw is The Voice of Holland een kijkcijfer-kanon: met 3,3 miljoen kijkers heeft de talentenjacht een marktaandeel van bijna 50 procent gehaald. Televisiezender RTL 4 verbreekt hiermee bijna het aantal kijkers dat vorig seizoen naar de finale van The Voice keek, waarin Ben Saunders als winnaar uit de bus kwam.

Het format, ontwikkeld door John de Mol's productiebedrijf Talpa, heeft al in vele landen navolging gekregen. Zo startte in april de Amerikaanse variant van het programma The Voice, met als jury-leden Christina Aguilera, Cee Lo Green, Adam Levine en Blake Shelton. Het programma scoort niet zoveel kijkers als de 'voorloper' American Idol, maar met zo'n 12 miljoen kijkers gemiddeld is het voor zender NBC een echt paradepaardje geworden. De winnaar, Javier Colon, werd op op 29 juni bekend en zat in het team van Maroon 5-frontman Adam Levine.

Na de succesvolle start in Amerika volgde ook de Oekraïne met hun versie: Голос країни (Golos Krayiny: de stem van het land) en La Voz de Mexico startte op 11 september dit jaar. Nog dit jaar start ook een variant in België, Portugal, Roemenië, Turkije, Chili, Bulgarije, Albanië en Duitsland. In het televisie seizoen van 2012 volgen ook Australië, Brazilië, Finland, Frankrijk, Griekenland, de Filipijnen, Spanje, Zweden en het Verenigd Koninkrijk.

Op 3 september is ook The Voice of Poland begonnen, waar direct al veel over te doen was in het nieuws. De kijkcijfers zijn aardig, gemiddeld tussen de 2 en 3 miljoen kijkers, maar halen het nog niet bij de Poolse versie van de Got Talent reeks: Mam talent. Er wordt vooral gesproken over één van de jury-leden, Adam Darski, wellicht beter bekend onder zijn pseudoniem Nergal en zijn Death Metal-band Behemoth. 



Al jaren is hij regelmatig in het nieuws, voornamelijk omdat hij in 2007 tijdens een optreden een Bijbel verscheurde, een actie die in Katholiek Polen niet erg werd gewaardeerd. Darski zag dit als artistieke uiting en niet als belediging, verder vindt hij ook dat de Vrijheid van Meningsuiting belangrijker moet zijn dan godsdienst in Polen. De zaak kwam in 2010 voor de rechter, er hing de zanger een gevangenisstraf van twee jaar boven het hoofd, maar uiteindelijk werd Darski vrijgesproken. 

Veel kijkers dienden klachten in tegen de aanwezigheid van 'Satanist' Nergal als jurylid in de talentenjacht. Verschillende conservatieve bisschoppen hebben ook hun onvrede geuit, waarna ook vanuit het zender-bestuur een motie werd ingediend om Nergal te verwijderen uit de jury. Dit werd echter maar door drie van de vijftien bestuursleden gesteund en is niet uitgevoerd. De makers van het programma, Rochstar, zijn zelf juist zeer tevreden met de aanwezigheid van de 'Duivelsaanbidder'. Hun visie op het jurylid is als volgt: "Adam Darski is een warme, vriendelijke man met een groot gevoel voor humor."

Wat opvalt is dat bijna alle Poolse deelnemers hebben gekozen voor een Engelstalig nummer, waar in Nederland in het nieuwe seizoen regelmatig gekozen wordt voor het Nederlandstalige lied.

Bekijk hieronder één van de audities van The Voice of Poland:

donderdag 22 september 2011

De Poolse taal is één grote tongtwister

In elke taal bestaan ze, de zogenaamde tongtwisters: zinnen met sterk op elkaar lijkende woorden en klanken, waardoor er een conflict ontstaat tussen de hersenen en de tong. In het Nederlands is één van de meest bekende tongtwisters waarschijnlijk: 

De knappe kapper kapt knap, maar de knecht van de knappe kapper kapt knapper dan de knappe kapper zelf kapt.

Het hoeft niet eens een volledige zin te zijn waardoor je in de war raakt. Probeer maar eens drie keer snel 'Toy Boat' te zeggen, waarschijnlijk lukt dit ook jou niet. Nu ik ben begonnen met het leren van het Pools kom ik erachter dat ook een nieuwe taal voor dezelfde problemen kan zorgen. Ik zie een Pools woord of zin op mijn computerscherm, ik wil het uitspreken en dan blijkt dat mijn hersenen hele andere commando's doorgeven aan mijn tong dan de bedoeling is. Vooral de lettercombinaties SZ, CZ, RZ zijn lastig voor me en de letter Ł zorgt ook voor grote verwarring, omdat deze uitgesproken wordt als onze W. 

Als voorbeeld volgen hier een paar Poolse tongtwisters, die ik met geen mogelijkheid goed kan uitspreken, hoe graag ik het ook zou willen:

W Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie i Szczebrzeszyn z tego słynie.

Nie pieprz Pietrze wieprza pieprzem, bo przepieprzysz wieprza pieprzem.

Voorlopig ben ik allang blij dat het woordjes leren aardig soepel gaat. Ik kan ondertussen zesendertig verschillende dieren benoemen in het Pools. Ik ken de dagen van de week, de meeste kleuren en een flink aantal basiszinnen. Of ik dit ook in de praktijk kan toepassen weet ik niet, dat merk ik volgende week en daar zal ik hier ook regelmatig over updaten. Ik ga er vanuit dat dit voor pijnlijke en beschamende situaties gaat zorgen, maar gelukkig heb ik een flinke dosis zelfspot en kan ik daar wel mee leven. Mede daarom plaats ik hier een video van mezelf tijdens het oefenen van nieuwe zinnen in het Pools. Ondertussen ken ik deze zinnen van buiten, maar dat heeft me behoorlijk wat tijd en moeite gekost, zoals je hieronder kunt zien:

Polen en Het Nieuwe Leven

Het Nieuwe Leven begint nu echt bijna: volgende week vertrek ik voor drie weken naar Polen. Ik ga daar mijn eerste stapjes als freelancer zetten en kan eindelijk 'mijn eigen Pool' Bartek weer zien. Ook ga ik proberen mijn schamele Poolse vocabulaire uit te breiden en veel meer te zien van het land. Er staan al aardig wat trips op de planning waaronder o.a. Warschau, Krakau, Poznan en ook Karpacz, een prachtig gelegen bergstadje.

Toch heb ik af en toe nog moeite de afgelopen reis van deze zomer achter me te laten, dus daarom plaats ik vandaag nog even een nieuw filmpje van Slowakije. Reis met me mee in de trein van Tsjechië naar Slowakije in de vroege ochtend.

vrijdag 12 augustus 2011

Artikel over Olomouc en Košice in Ons Utrecht


Bezoek aan Metelkova Mesto begint Iers

De zoektocht naar een warme maaltijd om 23:00 in het voor ons nog onbekende Ljubljana verliep niet zoals gehoopt. Ergens dachten we dat alle restaurants nog wel eten zouden serveren, maar na weken van reizen en eten in Centraal-Europa zouden we ondertussen toch wel moeten weten dat hier vooral 's middags warm wordt gegeten en dat er 's avonds alleen wat snacks worden genuttigd door de lokale bevolking. Gelukkig is er dan in bijna elke stad alsnog een oplossing: The Irish Pub!

Club Jalla Jalla overdag. 's Nachts zit/staat iedereen buiten te drinken.

Uitgehongerd kwamen we de pub binnen en gelukkig was er een aardige barman aan het werk die ons geruststelde dat er nog genoeg fish & chips aanwezig was voor ons drieën. Na een pint Kilkenny en een vol bord eten vertrokken we tevreden naar ons hostel. Na een paar keer verkeerd gelopen te zijn zagen we onze slaapplaats plotseling voor ons opdoemen. Maar tegelijkertijd hoorden we verderop om de hoek harde beats onze richting op komen, met een grote groep feestende mensen erbij.

Artikel over Wroclaw in Ons Utrecht


donderdag 11 augustus 2011

Een nacht in de cel in Ljubljana


De deur valt piepend en krakend in het slot, je hoort het geluid van de sleutel die draait in het slot en daar zitten we dan, in de cel. Met zijn drieën. Met internetverbinding, laptops, telefoons en al onze bagage, dat dan weer wel. En ook hebben wij zelf de sleutel van onze cel. Oh, en we betalen er ook meer dan twintig euro per nacht voor om in de gevangenis te mogen slapen. Een aparte ervaring, zoals eigenlijk alles is in Ljubljana.


Eerder deze week schreef ik al over het vrije leven in Metelkova Mesto in Ljubljana. Dit vrijstaatje midden in de hoofdstad van Slovenië is sinds 1993 gekraakt, nadat Slovenië zich in 1991 had losgevochten van Joegoslavië. Het terrein behoorde tot het Joegoslavische leger en bestond uit barakken, opslagruimte en een militaire gevangenis. Er is weinig overgebleven dat nog denken aan de tijd dat het leger hier in Ljubljana gevestigd was, behalve Hostel Celica.

Dit hostel is ooit door de Lonely Planet uitgeroepen tot hipste hostel ter wereld. Meer dan tachtig kunstenaars hebben hun handen uit de mouwen gestoken om van elke cel een bijzondere hotelkamer te maken. Elke kamer is weer anders: met ronde bedden, glazen vloeren, trappetjes en ladders, wandschilderingen en foto's aan de muur. Een nachtje in één van deze cellen is een echte aanrader tijdens een bezoek aan Ljubljana. Voor de wat meer op-de-centjes-lettende-reizigers zijn er natuurlijk ook bedden in slaapzalen te boeken. Hostel Celica heeft een bar en restaurant, een terras en een tuin met hangmatten en strandstoelen. Uitermate geschikt om in bij te komen na een avondje stappen in Metelkova Mesto.

In mijn volgende blog lees je meer over Metelkova Mesto en haar bijzondere bewoners en bezoekers.



For English version click here

zaterdag 6 augustus 2011

Metelkova Mesto: Ljubljana's place to be

Waar hebben wij de afgelopen dagen doorgebracht? In Metelkova Mesto: een vrijstaatje in Ljubljana waar alles kan en alles mag. Overdag is het een kleurrijke en artistieke plek, maar 's avonds wordt het hele gebied overgenomen door feestende mensen: goedkoop bier, geen deurbeleid, geen sluitingstijden en een heleboel vrijheid op vele vlakken. 

Bekijk de slideshow en je kunt je er waarschijnlijk wel iets bij voorstellen. Toch moet ik iedereen aanraden er zelf ook eens naartoe te gaan om het Metelkova-leven te ontdekken. Verblijf dan in Hostel Celica, dat in hetzelfde gebiedje is gelokaliseerd. Dit hostel was ooit een militaire gevangenis en heeft de cellen nu in gebruik als hotelkamers.



For English version click here

woensdag 20 juli 2011

Geen geld meer voor sport in Tsjechië

Het zijn moeilijke tijden voor sporters in Olomouc. De grootste sponsor van bijna alle sportverenigingen, Sazka de Lotto-gigant, is failliet verklaard. Hierdoor lopen vele sportclubs en verenigingen geld mis, wat ze goed zouden kunnen gebruiken. Hier in Olomouc is het goed te zien aan het uiterlijk van de sportfaciliteiten: golfplaten als hekken die volledig ondergekalkt zijn met stiften en graffiti. Er is geen geld om het schoon te maken of nieuwe hekken te plaatsen en het ziet er daarom vrij armoedig uit.

Mini-golf baan en sportvelden in Olomouc

Het is stil in Olomouc


Na een aantal dagen in Olomouc hebben we het idee dat we de stad al aardig kennen. Erg groot is het dan ook niet met ongeveer 105.000 inwoners, waarvan 20.000 studenten zijn. Omdat het zomervakantie is zijn de meeste studenten bij hun ouders of op vakantie dus de stad komt wat leeg over. Ook zijn er geen studentenfeesten en sluiten alle kroegen rond 0.00 doordeweeks, wat vervelend is als je een pubtour plant met de lokale student, Jan. Uiteindelijk zijn we in een 24/7 Sportsbar beland, niet de meest gezellige bar maar er was een ruime keus aan Tsjechisch bier en muziek, dus klagen doen we zeker niet!

Ons Utrecht: De groeten aan Utrecht!

Vandaag is ons eerste artikel gepubliceerd in het gratis weekblad Ons Utrecht. De komende vier weken zal er elke week een artikel in staan waarin wij vertellen over onze avonturen.

maandag 18 juli 2011

Met pijn in het hart verlaten we Wroclaw


Er wordt altijd gezegd dat de tijd voorbij vliegt als je het naar je zin hebt, maar wij hebben deze week bewezen dat dat absoluut niet klopt. Als het ergens super leuk is, dan wil je er zoveel mogelijk tijd doorbrengen of wellicht zelfs langer blijven, maar wij zitten natuurlijk aan een vrij strak reisschema, dus dat zat er niet in. Toch wilden we alle uren die we te besteden hadden zo goed mogelijk benutten, dus hebben we alledrie flink wat uren slaap in moeten leveren. Gemiddeld sliepen we maar vier uurtjes per nacht, zodat de dagen wat langer werden en wij ook meer konden doen. Daardoor leek het haast alsof we ruim een week in deze geweldige Poolse stad waren geweest.

zaterdag 16 juli 2011

Goed vertoeven in de parken van Wroclaw

We zijn nu nog maar in de eerste plaats en het eerste land van onze trip die 35 dagen duurt, maar ik kan nu al met zekerheid zeggen dat dit een favoriete stad van me gaat worden. Wat een heerlijke vibe hangt hier in de stad zeg, het lijkt wel of iedereen erg relaxed is in Wroclaw. Niemand lijkt haast te hebben in de stad, behalve in de auto, maar dat is een heel ander verhaal. Volgens onze CouchSurf Host Wojtek heeft dit te maken met de vele parken die de stad rijk is en ik denk dat hij daar helemaal gelijk in heeft. Het is niet zo dat er in het centrum een groot park is waar iedereen heen gaat om te chillen. Nee, het is meer een groot park met daarin toevallig ook nog eens huizen, winkels en terrasjes.

donderdag 14 juli 2011

Van Duitsland naar Polen per trein

Van tevoren hadden we nooit gedacht dat we tijdens onze reis nog langs Hamburg zouden gaan, laat staan dat we er zouden gaan slapen, aangezien dat totaal niet in de planning stond. Toch werden we dinsdagochtend extreem vroeg wakker in een opvallend artistiek hostel in Hamburg. Nog voor 6:00 uur stonden we naast onze kort beslapen bedden, want een uur later vertrok de trein alweer richting Berlijn. We hebben nog snel een aantal foto's gemaakt van het hostel, maar al snel gingen we opnieuw bepakt en bezakt op weg naar het station.

De ICE bracht ons naar de Duitse hoofdstad, waar we rond 9:00 uur even konden genieten van een heerlijke kop koffie in de volle zon op een terras, met uitzicht op de Fernsehturm, wat toch één van de meest bepalende factoren is van de Berlijnse skyline. We hadden een klein uur overstaptijd en na het nuttigen van de koffie ging de reis verder naar Poznan Glowny, de vijfde stad van Polen. 


In vergelijking met de ICE was de EuroCity Express een stukje minder luxieus: geen airconditioning, geen verstelbare stoelen, maar welk een tafeltje waar je heel je goed je knieën  aan kon stoten. Handig! En als je opstond, vouwde het tafeltje zich op zodat direct je spullen weggleden of omvielen. Ook handig. Wel was het heerlijk rustig in de trein, met alleen een groepje Nederlandse mannelijke studenten en een Duits stelletje dat eigenlijk onze zitplaatsen hadden gereserveerd, maar gelukkig toch ergens anders gingen zitten.

Op het moment dat we de grens met Polen passeerden was dat aan de omgeving vrij snel te zien: matig onderhouden stations, met afgebladderde verf en verroeste pilaren, ook stonden er veel ruïnes langs het spoor. Bijzonder om te zien, maar het heeft ook iets tragisch, het grote verschil tussen Duitsland en Polen. Wel leek het een heel stuk groener dan bij de buren in Duitsland.

Het eindpunt van de trein, Poznan Flowny, wordt zeker niet genomineerd voor de Mooise-Station-Award. Het was ons niet helemaal duidelijk of er nou verbouwd werd of dat er constructies waren gebouwd om te zorgen dat het station niet in elkaar zou storten. Eng was het er hoe dan ook, vooral als je onder de sporen door liep en je alles hoorde piepen en kraken boven je hoofd. In 2012 zal het Poolse treinnetwerk en de stations overspoeld worden door voetballiefhebbers, omdat het EK in 2012 in Polen wordt georganiseerd. Dat dit niet vlekkeloos gaat verlopen is zo goed als zeker, maar er is nog een jaar voor verbetering.


Wij dachten dat we zeker in een uur van Poznan naar Wroclaw zouden reizen, maar helaas: dat hadden we verkeerd. Uiteindelijk werd het een lange en warme reis van 3,5 uur in een stoptrein die het stoppen wel heel serieus nam. Zelfs waar geen station in de buurt was besloot dit boemeltje gewoon een tijdje stil te gaan staan. Bij het wegrijden bleven de deuren nog even open, wat onze lieve Jeroen bijna fataal werd. Gelukkig kon hij nog net binnen boord blijven en kwamen we veilig aan in Wroclaw.




[ik probeer zo vaak mogelijk te updaten tijdens deze reis, maar op dit blog is wat vertraging, volg me real-time op Twitter en Facebook]

woensdag 13 juli 2011

Dag 1: de reis gaat niet soepel van start

Al wekenlang stond het vast: we zouden op maandag 11 juli om 19:29 de Euro Nightline pakken van Utrecht Centraal naar Poznan Glowny in Polen. Maanden van voorbereiding gingen eraan vooraf en eergisteren was het dan eindelijk zover: de reis kon beginnen!

Samen met mijn reisgenootjes Marya en Jeroen sprak ik om 16:30 af in Utrecht, zodat we drie uur de tijd zouden hebben om InterRail tickets te kopen en een reservering voor de internationale trein te maken. Omdat Marya en ik al wat eerder op het station waren, besloten we alvast een nummertje te trekken bij de NS Hispeed balie, speciaal voor internationale treinreizen. En toen kon het lange wachten beginnen...

Wij waren de trotse bezitters van nummertje 161 en bij de balie stond nummer 148 zijn bestelling te doen. Dertien nummers te gaan nog, dat lijkt best kort, zou je denken, maar in werkelijkheid duurde het uren! Nummer 148, twee Utrechtse ballen die ook gingen InterRailen, stonden maarliefst drie kwartier bij de balie. En alsof dat nog niet erg genoeg was, bleek ook nog dat er een heleboel smiechterige mensen een nummertje voor spoedtickets hadden gehaald, om zo eerder aan de beurt te zijn, zonder dat ze daar ook daadwerkelijk recht op hadden.

vrijdag 1 juli 2011

Ik ga op reis en neem mee: Muziek uit Utrecht [part 2]

Net als de vijf bands uit de vorige post, gaan ook deze muzikanten digitaal mee op reis met HUtrecht2018. Tijdens onze trip langs Polen, Tsjechië, Slowakije, Hongarije, Slovenië en Duitsland laat ik de lokale bevolking kennis maken met nieuwe muziek uit Utrecht:


Internationale allure van Kensington

De band Kensington maakte, wat je noemt, een vliegende start. Ze namen hun debuutalbum op in de studio van de Kaiser Chiefs in Leeds, UK en stonden in het voorprogramma van o.a. Razorlight en The Wombats. In 2011 bracht de band hun nieuwe single 'Let go' uit, die al snel werd geadopteerd werd door 3FM en zelfs Megahit werd. Ook waren ze te gast bij het televisieprogramma De Wereld Draait Door en bij MetMichiel op 3FM, zoals in het filmpje hierboven te zien is.

woensdag 29 juni 2011

Ik ga op reis en neem mee: Muziek uit Utrecht [part 1]

Naast de zoektocht naar cultuur en innovatie in Europa is het ook een beetje onze taak om Utrecht te promoten. Het is natuurlijk niet zo dat we een marketingpraatje en een elevatorpitch gaan houden over de Domstad, maar het zou wel leuk zijn als de Europeanen ook een beetje interesse krijgen in onze stad. 

Nu zouden we natuurlijk een lekkere Vocking worst mee kunnen nemen, of een heus Broodje Mario, maar zeer waarschijnlijk overleven deze Utrechtse etenswaren de treinreis van vijf weken niet. Daarom kies ik voor een houdbaar en vrij tijdloos product waar je wel van kunt genieten, maar wat niet zal bederven: Muziek uit Utrecht!

Ik neem van verschillende Utrechtse artiesten een aantal MP3's mee om daar te laten horen aan locals. Wat vinden ze er van? Past het ook in hun cultuur? Heeft de band internationaal ook een kans van slagen? Let wel: ik ben geen plugger en ook niet ingehuurd door de artiesten. Het lijkt mij vooral leuk om op deze manier cultuur uit te wisselen op een informele manier. En wie weet slaat het aan en kunnen ook in Midden-Europa de voetjes van de vloer op muziek van Utrechtse bodem!


Energieke en dansbare rock van The Medics

donderdag 23 juni 2011

6 Populaire Poolse Popsongs

Ons InterRail avontuur begint op 12 juli in Wroclaw, de vierde stad van Polen. Gisteren is bekend gemaakt dat de stad in 2016 Culturele Hoofdstad van Europa wordt. Wroclaw heeft gewonnen van vier andere Poolse steden in de strijd om de titel: Gdansk, Lublin, Warschau en Katowice.

Omdat wij op zoek zijn naar verschillende vormen van cultuur -dus ook de popcultuur- vind je hier alvast een voorproefje van de Poolse popmuziek die op dit moment in de hitlijsten staat:

     

woensdag 22 juni 2011

Reis mee met HUtrecht2018!


HUtrecht2018 weergeven op een grotere kaart

Blauw:
Groep A reist langs Malmö in Zweden, Århus in Denemarken, Pécs in Hongarije en Graz in Oostenrijk.

Rood:
Groep B gaat naar Zuid-Europa: Z
ürich in Zwitserland, Bologna in Italië, Montpellier in Frankrijk en Valencia in Spanje.

Geel:
Groep C in Midden-Europa: Wroclaw in Polen, Olomouc in Tsjechië, Kosice in Slowakije, Boedapest in Hongarije, Ljubljana in Slovenië, Salzburg in Oostenrijk en Stuttgart in Duitsland.


HUtrecht2018: het project

Acht Utrechtse studenten reizen deze zomer per trein door Europa op zoek naar Cultuur en Innovatie. Dit wordt georganiseerd door Studium Generale, een onderdeel van Hogeschool Utrecht. De aanleiding is dat Utrecht in 2018 Culturele Hoofdstad van Europa kan worden en daar draagt HUtrecht2018 een steentje aan bij.

Vanaf begin juli tot half augustus reizen er drie groepjes studenten door Europa met een InterRail-ticket. Tijdens de reis zullen wij slaapplekken regelen via CouchSurfing: dus op de bank bij de lokale bevolking. Zo leer je een stad namelijk pas echt kennen!

Wij zijn op zoek naar de bijzondere culturele plekken die een stad te bieden heeft en die belangrijk zijn in het leven van de jonge bewoners. Hierbij kun je denken aan ontmoetingscentra, parken en festivals, maar ook aan creatieve ruimtes in oude fabriekspanden waar jonge kunstenaars en artiesten zich kunnen ontwikkelen.

zaterdag 11 juni 2011

Ljubljana vanuit mijn luie stoel

Natuurlijk is het fantastisch om zelf op een zonnige dag in augustus door de oude, romantische binnenstad van Ljubljana te struinen, op zoek naar verborgen schatten in de kleine zijstraatjes. Toch hoef ik niet per se te wachten tot augustus voor ik kan weten hoe de stad eruit ziet. Ik kan namelijk vanuit mijn luie stoel, met mijn laptop op schoot, een beetje rondkijken in Ljubljana en alvast, virtueel, van het oude kasteel naar het Prešeren plein wandelen. En niet alleen ik kan dat, maar iedereen met een internetverbinding kan een beetje proeven van Ljubljana door de uitgebreide panorama's van Boštjan Burger.

Om direct rond te lopen in Ljubljana, volg de voetstappen en bekijk alle routes zelf.


Bekijk hieronder een aantal panorama's van Ljubljana:

Panorama van de Tromostovje, de drievoudige brug van architect Plecnik.

zaterdag 26 maart 2011

Het Garderobe Geheugen

Dat ene leuke zomerjurkje uit Parijs, die mooie zonnebril uit Praag, het afdingen bij Turkse marktkoopmannen, alleen al omdat het zo'n leuke sport is. Vooral dat mooie vest uit Rome moet ik niet vergeten, die ik voor één euro heb weten te redden uit de grijpgrage handen van een tiental schreeuwende en booskijkende Italiaanse vrouwen.

Ik neem aan dat iedereen wel kleding, schoeisel of gewoon leuke hebbedingetjes koopt, als ze op vakantie zijn. Of het nou gaat om een nieuwe zonnebril, omdat jouw peperdure Dolce & Gabbana tijdens het bungeejumpen het ravijn is ingestort, -misschien had je hem toch beneden moeten laten, maar de zon scheen zo fel- of dat het gaat om een ontzettend origineel wit shirt met daarop in zwart rode letters I ♥ NY, zodat iedereen per direct weet dat je in The Big Apple bent geweest zonder dat je dat hoeft uit te leggen, wat natuurlijk ook een vreselijke bezigheid is. Bedenk wel dat je deze shirts natuurlijk ook gewoon in Nederland op elke straathoek kunt krijgen, maar dat terzijde.

woensdag 16 maart 2011

Nooit meer...

Langzaam beweegt mijn hand de muis naar het knopje 'verzenden', een handeling die ik meerdere malen per dag uitvoer, maar toch voelt het bij deze mail anders. Een onbehaaglijk gevoel overmeestert me, er vormt zich angstzweet over mijn hele lichaam en mijn gelukkig nog jonge hart gaat als een razende tekeer. 

'Als ik nu op verzenden druk, dan is het voorbij,' schiet er door mijn hoofd wanneer de cursor boven het gevreesde knopje hangt.  Dan hoef ik nooit meer een opdracht te maken voor de School voor Journalistiek. Nooit meer oersaaie krantenanalyses maken, nooit meer voorstelrondjes meemaken in een nieuwe redactie, nooit meer zeiken op het FBO en nooit meer naarstig zoeken naar die verdomde collegekaart, die alleen nodig is bij tentamens.